Spotkanie z dzieckiem w jego świecie

2019-02-06T18:37:42+02:00
Wróć

Terapię 3i wykorzystuje się w kilku ośrodkach w Polsce. Polega ona na indywidualnych spotkaniach z dzieckiem, które nie mają charakteru zadaniowego – najważniejsza jest wspólna zabawa i podążanie za inicjatywą dziecka.

Z tego powodu terapia 3i różni się od interwencji behawioralnych, które mają jasno określone cele i metody pracy i które stawiają plan aktywności stowrzony przez  terapeutę na pierwszym miejscu.

Źródło: https://www.pexels.com/photo/active-boy-child-enjoyment-545070/

Czym jest 3i?

Nazwa terapii 3i wzięła się od jej trzech kluczowych cech (Intensywna, Indywidualna, Interaktywna). 3i wywodzi się z terapii SonRise®, która podobnie jak 3i odbywa się w małym, specjalnie przystosowanym pokoju, w którym ogranicza się intensywne bodźce sensoryczne. Intensywnie, bo nawet 40 godzin w tygodniu, dziecko bawi się w pokoju z wolontariuszem, który podąża za dzieckiem i jego potrzebami, próbując dołączać do zabawy dziecka, wchodzić w interakcję i wymianę.

W odróżnieniu od SonRise® i ze względu na intensywność 3i z rodziną dziecka współpracuje wielu wolontariuszy, z których każdy bawi się z dzieckiem przez 1,5 godziny w tygodniu. Celem metody jest doprowadzenie dzieci o zdiagnozowanym autyzmie do poziomu komunikacji, który pozwoli na ich udział w życiu społecznym i korzystanie z edukacji w szkole. W przeciwieństwie do interwencji dyrektywnych, takich jak stosowana analiza zachowania, 3i zakłada, że to dziecko narzuca rytm, tempo i treść zabawy, a wolontariusz spontanicznie podąża za jego pomysłami. Autorzy określają też 3i jako metodę rozwojową, czyli taką, która ma przeprowadzić dziecko przez wszystkie etapy, które opuściło podczas wczesnego dzieciństwa. 3i jest metodą promowaną przez francuską organizację pozarządową AEVE (Autisme Espoir Vers l’Ecole), założoną w 2006 roku, i jest popularna przede wszystkim we Francji i w Polsce.

Wejść do świata dziecka

Pokój, w którym wolontariusze spotykają się z dzieckiem zostaje urządzony w jego domu. Najlepiej, jeżeli światło jest delikatne, dźwięki wytłumione – dziecko nie jest wtedy zalewane potokiem bodźców zmysłowych, których przetwarzanie bywa problematyczne dla dzieci z autyzmem. W tym bezpiecznym środowisku dziecko może skupić się na zabawie z wolontariuszem, który daje mu swój entuzjazm i niepodzielną uwagę. Zabawki leżą wysoko na półkach, aby dziecko musiało poprosić wolontariusza o pomoc w ich dosięgnięciu. Każda występuje w kilku sztukach, aby dziecko i wolontariusz mogli się bawić nimi na raz. Jedną ścianę zajmuje duże lustro, w którym mogą stroić do siebie miny. Wszystkie te elementy podkreślają, jak bardzo terapia 3i jest skupiona na budowaniu relacji – wszystko dookoła sprzyja współdziałaniu i komunikacji.

Sceny z terapii 3i. Źródło: https://www.youtube.com/watch?v=LNEVzCfdCEk

Zalety terapii 3i

Terapia 3i jest niedrogą alternatywą dla innych terapii, ponieważ z dzieckiem pracują wolontariusze. Jedynym kosztem ze strony rodziców jest wygospodarowanie miejsca i wyposażenie sali zabaw, w której odbywać się będą sesje z wolontariuszami i koszty opieki psychologa prowadzącego. Stosunek intensywności terapii do jej kosztu jest zatem bardzo korzystny. Wolontariuszy jest zazwyczaj około 30 – przychodzą raz w tygodniu na półtoragodzinne sesje. Dzięki temu dziecko ma kontakt z wieloma różnorodnymi ludźmi, którzy nie są przemęczeni długością terapii i wnoszą do niej świeżość i entuzjazm. Za superwizję i szkolenie wolontariuszy odpowiada psycholog – takie spotkania odbywają się przynajmniej raz w miesiącu. Podczas nich wolontariusze oglądają nagrania ze swoich sesji z dziećmi i rozmawiają o tym, co osiągnęli i co można poprawić

Źródło: https://bit.ly/2NugSwR

Badania na temat metody

3i jest eksperymentalną metodą terapii, na temat której nie powstało jeszcze wiele badań naukowych. Dostępne raporty z badań to najczęściej studia przypadku, nierandomizowane badania bez udziału grupy kontrolnej, w której dzieci otrzymują inną alternatywną terapię (aby można było porównać jej skuteczność z metodą 3i). Metoda 3i jest stosunkowo młoda i niezbyt rozpowszechniona (na świecie korzysta z niej tylko kilkaset dzieci). Ze względu na ekskluzywność metody, badacze to często osoby prowadzące terapię 3i związane ze stowarzyszeniem AEVE.

Z powyższych powodów w raporcie Francuskiego Urzędu Zdrowia (Haute Autorité de Santé) urząd ten zachęca do prowadzenia dalszych badań nad terapią 3i, aby ustalić, czy posiada ona potencjał terapeutyczny.

Referencje

Astrup O: An individual study of an autistic child over a nine years period using the 3i method, artykuł w przygotowaniu.
Favrot C, Saint-Georges-Chaumet Y, Saint-Georges C: Evaluation of the efficiency of the 3i method from a retrospective archive study on 120 children diagnosed with Autism Spectrum Disorders, artykuł złożony do recenzji)
Gardziel A, Ozaist P, Sitnik E. Method 3i in ASD therapy. Psychoterapia. 2015;172:37–45.
Pittala, E. T., Saint-Georges-Chaumet, Y., Favrot, C., Tanet, A., Cohen, D., & Saint-Georges, C. (2018). Clinical outcomes of interactive, intensive and individual (3i) play therapy for children with ASD: a two-year follow-up study. BMC pediatrics, 18(1), 165.
Raport NAC, edycja II, 2009. http://www.nationalautismcenter.org

Zobacz też:

Raport National Autism Center, podsumowujący skuteczność wielu terapii autyzmu: http://www.nationalautismcenter.org